خرده داستان

soheilmirzaee — Tue, 10 Nov 2009 15:07:55 GMT

صدا نمی آد

مرد گوشی را برداشت و شماره گرفت.

چند لحظه بعد زن از پشت خط گفت:بفرمایید؟...الو؟!...الو؟!!...چرا حرف نمی زنی؟!!!

مکث کرد و با لحن ملایم تری ادامه داد:عزیزم!..بهنام!؟...تویی؟...

من که بابت دیشب عذر خواستم.خواهش می کنم با من حرف بزن.

بهنام جان؟!!!....

مرد با صدای لرزانی گفت:عزیزم،من ام،نادر.

زن با صدای بلند جواب داد:صدا نمی آد..نمی شنوم چی میگی..بلندتر حرف بزن.

مرد به دهنی گوشی نگاه کرد.نیش خند زد و آن را سر جایش گذاشت.

از باجه که بیرون آمد دوستش پرسید:به کی تلفن زدی؟!

مرد گفت:به همسر سابقم!!!!

اسم مستعار

مرد از آیینه خودرو به زن نگاه کرد و گفت:سلام.اسم من حمید،اسم شما چیه؟

زن گفت: ناهید

مرد نیش خند زد و گفت:اسم واقعی ات رو به ام بگو.

زن زیر چشمی به او نگاه کرد و پرسید:اسم من به چه درد تو میخوره؟می خوای چه کار؟

مرد شانه بالا انداخت:هیچی.همین طوری.دوست دارم بدونم.

زن گفت:لادن.

نویسنده:سهیل میرزایی

خرده داستان

soheilmirzaee — Wed, 23 Sep 2009 06:07:18 GMT

تمرین

مدت ها تمرین کرد تا همان آدمی شد که

همسرش،

دوست داشت شبیه او باشد.

و تازه،

آن وقت بود که فهمید،

همسرش

همان آدمی نیست که او انتظار داشت ،

باشد.

کلاغه به خونش نرسید

ـ برسه یا نرسه به حال من که فرقی نمی کنه.

ـ واسه چی این حرف و می زنی ؟

کلاغه آهی کشید و گفت:واسه این که من کلاغم.

نویسنده :سهیل میرزایی

خرده داستان

soheilmirzaee — Tue, 08 Sep 2009 23:04:18 GMT

هديه ي تولد

كلاغ، بال زنان پر عقابي را كه به منقار داشت

جلوي چشم مترسك تكان داد.

روي سر اوايستاد. پر را گوشه ي كلاه او فرو كرد.

بال ها را باز كرد. جستي زد و

آمد روي دست مترسك:تولدت مبارك.

مترسك با خوشحالي فرياد زد:واي خداي من،ممنونم كه به ياد من بودي.

كلاغ سر پايين انداخت:از هديه ايي كه برات آوردم،خوشت مي آد؟

مترسك لبخند زد:اين اولين و بهترين هديه اييه كه گرفتم.

و به كلاغ ها نگاه كرد كه مشغول غارت محصول ذرت بودند.

نيش خند زد و گفت:خوب،البته خيلي هم ترسناك تر شدم.

هر دو خنديدند..

صداي شليك چند گلوله به هوا بلند شد.

صداي بال زدن، غار غار كلاغ ها و سكوت.......

مترسك، چند پر سياه راديد كه رقصان از جلوي چشمش

گذشتند و روي زمين افتادند.

خواست تكاني بخورد.

كشاورز پاي او را محكم تر از آن چه فكر مي كرد در زمين فرو كرده بود.....!!!!

نويسنده:سهيل ميرزايي

خرده وا گویه یا درد و دل خودمونی

soheilmirzaee — Tue, 08 Sep 2009 22:20:18 GMT

سلام دوست عزیز(عیسی جان)

وقتی عده ایی آدم کور و کودن شروع می کنن به جای من برای خیلی

ازكاربران عزيز کامنت بی شرمانه می ذارن من چه کاری از دستم بر می آد.

چقدر خوب بود زود قضاوت نمی کردی .

سهیل میرزایی واقعی خاک پای تمام پسر ها و دختر های خوب وطنشه .

اگه زنده اس
اگه نفس می کشه

به عشق همون جوون های پر شرو شوره.

آره عیسی جون به همان واژه ی مقدس عشق که سالهاست به خاطرش می نویسم.

آب می شوم و باز می نویسم
می شکنم و باز می نویسم

و باز

این رو هم بدون اگه همون آدمای بی معرفت نباشن
من و تو عشق برامون رنگ و بویی نداره .

اونا بی رنگش می کنن

و ما
پر رنگ ترش می کنیم.

ما معناش می کنیم.
ما

از این که غیرت داری بهت تبریک می گم.
از این که رگ داری.معرفت داری.

واسه من ام دعا کن

از دوستان خوبی که تولدم رو به ام تبریک گفته بودن کمال تشکر رو دارم.همگی تون
رو دوست دارم.
راستی من متولد 15/6/..........بماند،هستم.

خدا کنه مدیران بلاگفا فكري به حال اين خوره ايي كه به جون كاربران افتاده بكنن.

فقط در آخر اينو هم خدمت كاربران محترم عرض كنم كه هر گونه كامنتي كه به

اسم من

واز طرف من در قالب حرف هاي ركيك و بيشرمانه در قسمت نظرات وبلاگ يا

سايت آنها گذاشته مي شه به هيچ عنوان از طرف من نيست.

خواهشي كه دارم بدون اطلاع از اصل ماجرا قضاوت نكنيد.

دوست خوبم

عيسي جان

كامنت تو رو پاك نمي كنم تا اون آدم هاي بي معرفت

كه اين حرف هاي ركيك در اصل لياقت آنهاست .ببينن و بخونن

همگي تان را دوست دارم.

من حتي همان آدم هاي بي معرفت را هم دوست دارم.

اونا به من ياد مي دن هيچ وقت بي معرفت نباشم.

هيچ گاه.

خرده داستان

soheilmirzaee — Fri, 21 Aug 2009 22:14:18 GMT

تکرار۱

زن به پرنده نگاه کرد که به جوجه هایش غذا می داد.

آهی کشید:چی می شد اگه یه بچه داشتیم.

مرد گفت:اگه بخوای از میوه ی ممنوعه می خورم.

زن دست در نهر عسل فرو برد.همراه با جریان آن را

تکان داد و گفت:نه.نه،همان یک بار کافی بود.

تکرار۲

هابیل فربه ترین گوسفند را برای قربانی برد.

قابیل مرغوب ترین گندم را برد.

خداوند قربانی ی هر دو را پذیرفت.

او این بار انسان را از آب،باد،خاک،آتش و کمی موم عسل آفریده بود.

تکرار۳

- داشتی به چی فکر می کردی؟

زن آه کشید:داشتم به زمین فکر می کردم.

- ولی اون جا ما خیلی اذیت شدیم.یادت که نرفته؟

زن به آسمان نگاه کرد:در عوض چیزی داشتیم که مال خودمون بود.

- اشتباه نکن.من و تو هیچی از خودمون نداشتیم.

زن دست در نهر عسل کرد.به نقطه ایی خیره شد:چرا داشتیم.

- چی داشتیم؟

زن کمی از عسل را چشید و گفت:آزادی.

کلاغی از روی شاخه ی درختی پرید.

ماری از کنار پای مرد رد شد.

همهمه ی حیوانات فضای بهشت را پر کرده بود.

شیطان، پشت درختی ایستاده بود و با خوش حالی دست به هم می مالید.

فرشته ها، نگران و مضطرب، به خداوند خیره شده بودند.

خدا، متفکرانه به زمین نگاه کرد و سر تکان داد.

نویسنده:سهیل میرزایی

خرده داستان

soheilmirzaee — Fri, 24 Jul 2009 18:34:18 GMT

محبت

دخترك بر خلاف هميشه كه به هر رهگذري مي رسيد،

آستين لباس او را مي كشيد تا يك بسته آدامس به او بفروشد.

اين بار رو به روی زني كه روي صندلي پارك نشسته و نوزادش

را در آغوش گرفته،ایستاده بود و او را نگاه مي كرد.

گاه گاهي كه زن به نوزاد لبخنند مي زد،لب هاي دخترك نيز

بي اختيار از هم باز مي شد.

مدتي گذشت،دخترك از جعبه بسته اي برداشت و جلو روي

زن گرفت.

زن رو به سمت ديگري كرد:برو بچه،آدامس نمي خوام.

دخترك گفت:بگير.پولي نيست.

ميوه

دخترك روي ميوه دست كشيد.آن را نزديك چشمش برد.

بو كرد.

لبخندزد:چه قدر قشنگه.چه قدر ام توپوله.

مكثي كرد و پرسيد:مامان اسمش چيه؟

زن به چشم بي فروغ او نگاه كرد.

آب دهان را فرو داد و گفت:توت فرنگي عزيزم.

از نوع كاملن واقعي!

- مرد دست روي سر پسرك كشيد:تو چي مي خواي؟

پسرك كمي فكر كرد.لب ورچيد:خوب ،من خيلي چيزا مي خوام.

-مثلن

-خوب،يه اتاق با كليه امكانات.

-تو كه الان ام داري.

پسر خنديد:منظورم اتاقي بود كه به سليقه ي خودم باشه

.تمام وسايلش با نظر من باشه

-خوب،خوب.ديگه چي؟

- يه قايق تفريحي.

مرد سري تكان داد و در همان حال بالا را نگاه كرد:عاليه.

صداي بگو مگوي زن و مرد از داخل اتاق دیگر به گوش می رسید.

پسر آهي كشيد:و البته يه پدر و مادر كاملن واقعي.

بگو مگوی زن بالا گرفت.

.اونا کور شدن.باید دستشون رو گرفت.عصا هم فکر بدی نیست.

سر تکان داد:یه پدر و مادر....واقعی.

مكث كرد:اين چيزي ي كه بيشتر از همه چيز تو دنیا بهش نياز دارم.

مرد دست روي سر او كشيد:من و مادرت توافق كرديم كه تو پيش ما باشي.

پسر به چشم او نگاه كرد:پاپا چي؟

مرد شانه بالا انداخت.

پسر شانه بالا انداخت و لب ورچيد.

زن در اتاق را باز كرد:چي شد؟

مرد دست رو سر پسرك كشيد . از كنارش بلند شد.به سمت زن رفت.

شانه بالا انداخت.

زن چند اسكناس از كيف در آورد و روي ميز گذاشت:خواستي بيايي لازمت مي شه.

زن و مرد كه رفتند، پول ها را از روي ميز برداشت.آن را در جیب چپاند.

از خانه بيرون آمد.يك راست به شكلات فروشي رفت وتمام پول را پاستيل خريد.

تنهايي

-تنهام.

-من ام تنهام.

-مثل هم ايم.

-يعني تو هيچ كس رو نداري؟

-پيرمرد چرخ گاري اش را نشان داد:همه كس و كار من تو اين گاريه.

-منظورت عكساي يادگاريه؟سكه قديمي و در باز كن و...

-پيرمرد خنديد:نه.نه.منظورم خاكستري ي كه ازشون به جا مونده.

- خاکستر!

-اونا اين جا هستن.

-پس چرا مي گي تنهام؟

پيرمرد كمي فكر كرد و گفت:شايد به خاطر اينه كه خيلي گرسنه ام.

نگاهي به دور و بر كرد:ولي مثل اين كه تو واقعن تنهايي!

مرد جوان با انگشت اشاره به ستاره ي پر نوري اشاره كرد

رو به پيرمرد كرد:من سيرم.دروغ گفتم تنهام.من يه ستاره دارم.

با انگشت آن را نشان داد.انگار در هوا چیزی قاپید،

دست مشت كرد و آن را نشان پيرمرد داد:الان تو مشت امه.خيلي ساكته.

فقط با من حرف مي زنه.

دست تکان داد،آن را نزدیک گوشش برد.انگشت جلو بینی گرفت.

آهسته گفت:الان خوابه.

پيرمرد به ستاره نگاه كرد:چيزي داري بخورم؟

مرد روي نيمكت درازکشید:آره تو كيسه يه ساندويچ هست.

و پشت به او كرد

پيرمرد ساندويچ را برداشت.به آن گاز زد.به ستاره نگاه كرد و به مرد

.ظرف خاكستر را محكم به سينه فشار داد.

نويسنده:سهيل ميرزايي

خرده داستان

soheilmirzaee — Tue, 16 Jun 2009 17:23:18 GMT

چشم ها

پیرزن،نزديك مرد که رسید،ایستاد.سلام کرد.

از داخل سبد شاخه گلی برداشت. به طرف او گرفت.

مرد چند سکه به او داد. لبخند زنان گل را گرفت و بو کرد.

پیرزن کمی خم شد و آهسته گفت:چقدر عشق به شما می آد.

و رفت.

چند دقیقه بعد همسر مرد آمد و كنار اونشست.

مرد،گل را جلو روی اوگرفت:تو زیباترین چشمای دنیارو داری،عزیزم.

زن زیر و بر گل رانگاه کرد.بویید.دستان مرد را محکم در دست گرفت.

مرد نفس راحتی کشید.

خیلی دلم می خواست وقتی دارم باهات حرف می زنم،تو چشمام نگاه کنی.

مرد،دست دور کمر زن حلقه کرد.او را به طرف خود کشید.

خیلی دلم می خواست از تو چشمام بفهمی چی می خوام.

مرد شروع کرد به بوسیدن موهای زن.

زن موهایش را کنار زد.مرد گردن او را بوسید.

زن آه کشید.

مرد سرک کشید:چیزی شده؟

زن بازویش را خواراند:نه.کارت رو بکن.

می خواستم یه چیزی رو اعتراف کنم.

زن، قلم را توی رنگ آبی زد و روی بوم حرکت داد:بگو.می شنوم.

راستشو بخوای تو چشمای خیلی قشنگی داری.

زن ،نیش خند زد.

مرد بدون این که سر بالا بیاورد ادامه داد:چشمای درشت طوسی رنگ.

و به نقطه ایی در دور دست خیره شد:این چشم ها هر کسی رو به طرف خودش می کشونه.

مگه نه؟

منظورت چيه؟!

منظور بدی نداشتم.فقط بدون که من ام چشمات رو خیلی دوست دارم.خیلی...

زن قلم را کنار بوم گذاشت. دست پاک کرد و از جیب شلوار چند اسکناس در آورد

و به او داد:کافیه؟

پشت بوم نشست.

رو به مرد کرد که پول می شمرد:حالا قشنگ تر شدم.نه؟!

مرد پول را در جیب گذاشت و بدون اینکه چیزی بگوید از اتاق بیرون رفت.

زن،قلم مو را برداشت.آن را آغشته به همه ی رنگ ها کرد و

مشغول رنگ آمیزی بوم شد:عوضی...

خواهش مي كنم واسه يه بارم كه شده تو چشمام نگاه كن،بي انصاف.

مرد، سر پايين انداخته بود.

زن، بغضش تركيد:شد ۷ سال.

مرد بغض فرو داد:تقصير خودته.

فقط يه لحظه نگاه كن.

اون بار ام همه چيز تو يه لحظه اتفاق افتاد.

ولي اين دفعه فرق مي كنه.

خوب تو يه لحظه قراره چي رو ببينم؟

تو نگاه كن.

نه فايده نداره.

خواهش مي كنم.

باشه، ولي فقط يه لحظه.

زن،ايستاد.خودش را مرتب كرد.

مرد سر بالا آورد:تو؟!

زن،اشك از گوشه ي چشمش جاري شد.سر تكان داد:منو بخشيدي؟

مرد سر پايين انداخت.

زن،دست زير چانه ي او گذاشت.آن را بالا آورد:نه.ديگه نه.

مرد مستقیم در چشمان زن نگاه کرد:دیر شده.دیر

زن، سر پایین انداخت.

تو چشماي من چي بود كه تو رو عاشق خودش كرد؟

مرد كمي از قهوه را نوشيد.به برجستگي سينه ي زن نگاه كرد.

و به گردن بند الماسي كه به دور گردنش بود.

پشت به صندلي زد و گفت:عشق.

زن دست او را در دست گرفت:تو يه مرد كاملي.

مرد دست او را بوسيد.آن را به گونه ماليد و در همان حال به زني كه روبرويش اشسته بود،

چشمك زد.!

نويسنده:سهيل ميرزايي

تقديم به چشماني كه عشق را معني مي كند.

خرده داستان

soheilmirzaee — Thu, 21 May 2009 00:05:18 GMT

یک و دو

ـ چرا اینقدر ساکتی؟

ـ چی بگم؟!

مکثی کرد:چرا این طوری نگاه می کنی؟!

خودش را بر انداز کرد :نکنه،منظورت؟!

یک،سر تکان داد.

ـ هیچ اتفاق خاصی نیفتاده.

ـولی تو که می گفتی با اون،خیلی چیزا عوض می شه!

دو،به نقطه ایی خیره شد:آره.گفتم.

ـ چیزی ام عوض شد؟!می دونی،که خیلی برام مهّمه.

ـ نه.شاید ام... منظورم، اون یکی !!!

یک،با تعجب پرسید:نه؟!تو داری درباره ی چی حرف می زنی؟!

دو،فریاد زد:دندانه ها!!!!!

تو چی می خواهی؟

ـ تو چی می خواهی؟

یک،فریاد زد: من یه عالمه صفر می خوام که یه گوشه بشینم و یکی یکی اونارو جلوم بچینم.

صفر مدتی فکر کرد و جواب داد:ولی من فقط یه دونه یک می خوام که اونو پشت سرم بذارم.

نویسنده:سهیل میرزایی

خرده داستان

soheilmirzaee — Sat, 18 Apr 2009 17:24:18 GMT

غریزه

مرد به چهره ی زیبای زن نگاه کرد و گفت:دوست دارم.

زن،سر به زیر انداخت:من ام همین طور.

مرد لبخند زد:واقعن؟!

زن همان طور که با دانه های مروارید گردن بند بازی می کرد،

سر بالا آورد.یه چشم او خیره شد و گفت:واقعن!!!

نیم نگاه

مرد دست دور کمر زن حلقه کرد.او را به طرف خود کشید.

آهسته در گوش او گفت:دوست دارم.

زن سر از روی شانه ی او برداشت.

چشم در چشم او دوخت:واقعن؟!

مرد چند لخظه ایی به چشم چپ زن که زنا آن را مسدود کرده بود،

نگاه کرد.و کل چهره ی او را از نظر گذراند.

سری تکان داد:واقعن.

زن دوباره سر روی شانه ی او گذاشت.

زبان

زن روی صندلی پارک کنار مرد نشست.به ساعت نگاه کرد.

مرد نفس راحتی کشید.زن کمی خود را جمع و جور کرد.

سر پایین انداخت.مرد لبخند زد.

زن به او رو کرد:راستش رو بخوای،نمی خواستم بیام.

مکث کرد:ولی جواب یه سوال بد جوری بهم ام ریخته بود.

سکوت کرد.مرد دست به سینه شد.

زن آب دهان را قورت داد:می خواستم بدونم تو ،واقعن منو دوست داری؟

ته مانده ی نفس را بیرون داد.

مرد چشم بست.نفس در سینه جمع کرد.

زن با انگشت شست کف دست دیگرش را فشار میداد.

مرد چشم گشود و نفس را با صدایی شبیه ارررر....بوو اررر...از گلو خارج کرد.

زن نفس راحتی کشید:می دونستم.می خواستم از زبون خودت شنیده باشم.

نویسنده:سهیل میرزایی

خرده داستان

soheilmirzaee — Sat, 14 Mar 2009 15:54:32 GMT

سنگ و شیشه

سنگ از کمان پسرک رها شد.

به سینه ی شیشه خورد.آن را شکست.

کنار خورده های آن نشست.

شیشه که صد پاره شده بود نالید:خدایا شکرت.

سنگ با تعجب گفت:خدایا شکرت!؟

شیشه،شکسته بسته گفت:وقتی که تنها باشی همنشینی

با سنگ ام موهبتی ست.

آب و آتش

آتش همه چیز را می سوزاند و پیش می رفت.

آب راه او را بست:دیگه اجازه نمی دم ازین جلوتر بری.

آتش آهی کشید:تو فکر می کنی من مقصرم؟

مکثی کرد:یه نگاه به دورو برت بنداز.می فهمی.

آب چند لحظه ایی اطراف را از نظر گذراند.

آتش همچنان می سوزاند.

نویسنده :سهیل میرزایی